Nie wiem, dlaczego nie mogę się ostatnio skupić na Eucharystii… Mogłabym powiedzieć, że nie znam powodu, ale tak naprawdę przypominają mi się słowa, które są jednak podpowiedzią i z którymi się zgadzam. Nie wiem też, gdzie je usłyszałam, może przeczytałam, może mi się przyśniło. Są wskazówką. Za mało Pana Jezusa we mnie. Gdzie odpływam myślami? Gdzie jestem? Kogo widzę? Co planuję? Z kim rozmawiam? Z łatwością mogłabym wszystko spisać, wymienić. I tak naprawdę czas Eucharystii byłby spędzony tak samo jak w bibliotece, w szpitalnej poczekalni, w podmiejskim autobusie, w drodze do pracy – tam, gdzie myśli odpływają i jest ich czasem tak dużo, że mogłabym zrobić z tego plan na najbliższe kilka miesięcy. A Pan Jezus? Gdzie jest Jezus? Zgubiłam Pana Jezusa. Ratunku…
Zatem one more time – jeszcze raz, od początku. Ale z Nim, tym razem bez rozproszeń.
† Ja wszystkich obdarzam, ale wielu tego nie dostrzega, a są też tacy, którzy ciągle mają pretensje i oskarżają Mnie o wszelkie zło. Jeśli ktoś dostrzega i jest wdzięczny za Moje dary – jakiekolwiek są w jego ludzkim odczuciu – wówczas otrzymuje ich coraz więcej i coraz wyraźniej widzi ich wartość.